Κάνοντας ραδιόφωνο στο Web

Δεν προσποιούμαστε ότι τ’ ανακαλύψαμε σήμερα. Τα περισσότερα βγήκαν μαζικά «on-air» και online πριν περίπου μια πενταετία. Ήρθαν σαν μια πιο ελεύθερη, πιο αθυρόστομη και πιο αληθινή επιλογή για τον ακροατή ραδιοφώνου που είχε κουραστεί από τις επιλογές των εταιριών, τις διαφημίσεις και την «άψυχη» playlist. Tα web radios αυξάνονται συνέχεια και αντλούν την ισχύ τους από το κοινό που δικτυώνεται με γεωμετρική πρόοδο» στα social media. Αναδεικνύουν νέα πρόσωπα και προσκαλούν τον ακροατή να γίνει ο ίδιος παραγωγός· το πιο σημαντικό: δημιουργούν κοινότητες.

«Εμείς λέμε ότι όποιος θέλει μπορεί να κάνει εκπομπή από το σπίτι του ή ακόμα να ‘ρθει και εδώ», λέει ο Αποστόλης Καπαρουδάκης, διαχειριστής του radiobubble.gr. Το «ραδιομέγαρον» της Ιπποκράτους, όπως είναι γνωστό στην κοινότητα των παραγωγών και των ακροατών του, έχει ξεπεράσει πλέον τις 35.000 ώρες ακρόασης τον μήνα. Πέρα από τα νούμερα όμως, η ψυχή του σταθμού είναι η ικανότητά του να δίνει βήμα σε bloggers, δημοσιογράφους επαγγελματίες και μη, καλλιτέχνες και ανθρώπους που αισθάνονται ξύπνιοι - που δεν θα πουν «όχι» σε πάρτι˙ του μυαλού κυρίως.

«Έχουμε ανοιχτό μέτωπο με τον ‘φασισμό’ των ειδημόνων», εξηγεί ο Αποστόλης και σκιαγραφεί το φάσμα των παραγωγών-συμμετεχόντων. «Στο radiobubble θα βρεις ανθρώπους με ιδεολογίες εκ διαμέτρου αντίθετες. Είμαστε σε συνεχή διάλογο μεταξύ μας, σεβόμαστε ο ένας τη γνώμη του άλλου, όλη την κοινότητα που δημιουργείται καθημερινά. Ό,τι και να πούμε ξέρουμε ότι θα κριθούμε από τον κόσμο». Δεν είναι και λίγο πράγμα να ασχολείσαι με μία από τις μεγαλύτερες για πολλούς εργατικές πορείες στη χώρα τα τελευταία χρόνια (23 Φεβρουαρίου). Την ίδια ώρα που οι μεγάλοι δημοσιογραφικοί όμιλοι κώφευαν από κοινού με την ΕΣΗΕΑ, το radiobubble υποκατέστησε τη δημοσιογραφική κάλυψη, δίνοντας το στίγμα εκείνης της μέρας και βοηθώντας έτσι τον ιστορικό του μέλλοντος…

«Δεν βλέπω όμως να καλείτε πολλούς πολιτικούς», ρωτάω.
«Κοίτα, δεν έχουμε πρόβλημα με κανέναν, αν κάποιος θέλει πραγματικά να έρθει να πει κάτι ξεχωριστό στο radiobubble, η πόρτα είναι ανοιχτή. Ωστόσο, θα πρέπει να γνωρίζει ότι αν έρθει δεν έχει νόημα να στρογγυλέψει τα λόγια του, όπως συνήθως κάνει στα παραδοσιακά μέσα. Αυτό είναι όλο».
Το τέλος της πολιτικής ορθότητας είναι σίγουρα μία από τις διαστάσεις της κουλτούρας των web radios.  Ο κάθε παραγωγός έχει τη δική του ιστορία, τα δικά του ερεθίσματα, τις δικές του προθέσεις. Και δεν τις εκποιεί με ευκολία για λόγους μάρκετινγκ. Το μεράκι και η αυθεντικότητα παραμένει βασικό κριτήριο για να μιλήσεις μπροστά από το μικρόφωνο. Η Γαλέρα έγραφε εύστοχα ότι «το Ίντερνετ καταργεί το playlist και τις εξυπνακίστικες χαριτωµενιές των παραγωγών, επαναφέροντας την απόλαυση στις ραδιοφωνικές µας στιγµές».

«Ήταν θέμα χρόνου να συμβεί αυτό – ωρίμασαν οι συνθήκες», επισημαίνει ο Νίκος Γκότσης, διαχειριστής του Poplie. Μας διηγείται πως από το καλοκαίρι του 2009 και ενώ είχε εμπειρία σε επαγγελματικό ραδιόφωνο, προχώρησε στη δημιουργία του σταθμού. Φρόντισε να ξεκαθαρίσει τα όποια νομικά ‘προβλήματα’ υπήρχαν, μάζεψε μια παρέα με κοινά γούστα στη μουσική και.. εγένετο poplie. «Όσο θα περνάει ο καιρός, τα web radios θα μπαίνουν περισσότερο στη ζωή μας», λέει. «Μήπως όμως με την είσοδο της διαφήμισης, χάσουν την αυθεντικότητά τους;», τον ρωτάμε.

«Δε νομίζω. Αν είναι να ‘ρθουν, καλώς να’ ρθουν», λέει ο Νίκος και εξηγεί πως μέχρι τώρα έχει απορρίψει διαφημιστικές προσφορές οι οποίες απλά δεν άξιζαν το όλο «πάρε-δώσε» με εφορίες, άνοιγμα βιβλίων κλπ.

«Αλήθεια, υπάρχει διαφημιστική αγορά;» απευθύνουμε το ερώτημα σ’ ένα από τα παλαιότερα διαδικτυακά ραδιόφωνα, το Μindradio.gr

«Και μόνο που μας έχει εμπιστευτεί το Conn-X για τέσσερα χρόνια λέει πολλά: ότι οι διαφημιστές έχουν αρχίσει να στρέφονται σε καινούριες ιδέες και ότι μια αγορά έχει αρχίσει να χτίζεται», απαντά η Μαρία Κατσικαδάκου, επικεφαλής του σταθμού. «Έχουμε μεγάλη αγωνία για έναν μελλοντικό νέο σταθμό όπου παράλληλα θα εγκαινιάσουμε την καινούρια μας ιστοσελίδα - σε δύο μήνες από τώρα», μας λέει. «Πως φαντάζεστε το web radio του μέλλοντος», ρωτάμε.

«Σίγουρα θα μας βρείτε κάπου εκεί» (γέλια). Το μόνο σίγουρο είναι ότι τα web radios θα μπουν στο αμάξι και τότε είναι που θα αλλάξουν πολλά». Ήδη έχουν αλλάξει. Ο Απ. Καπαρουδάκης για τα δύο χρόνια της ‘ραδιόφουσκας’ έγραψε: «Εμείς είμαστε το mainstream. Κι είναι ανόητος όποιος δεν το έχει ακόμη καταλάβει».

Για όσους δεν το έχουν, συνοψίζουμε: Η ραδιοφωνική εμπειρία στο Web γίνεται πλέον με όρους συμμετοχής. Τα διαδικτυακά ραδιόφωνα είναι ταυτόχρονα portals μουσικής και ενημέρωσης για θεατρικές και καλλιτεχνικές παραστάσεις, χώροι ανταλλαγής πληροφορίας και ιδεών˙ είναι μέρος της δημοσιογραφίας των πολιτών. Δεν «θα» γίνουν, είναι ήδη. J!

Χρήστος Σύλλας - Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.